Шонли ўтмиш ва Саркисянсиз «Нефтчи» ҳақида Абдусамад Дўрмонов билан суҳбат

 #FootWeek лойиҳасининг охирги сонида Фарғонанинг «Нефтчи» клуби бош мураббийи Абдусамад Дўрмонов билан суҳбатнинг бир қисмини эълон қилгандик. Бугун эътиборингизга «Нефтчи»нинг собиқ юлдузи ва ҳозирги мураббийи билан суҳбатнинг тўлиқ кўринишини тақдим этамиз.

«Нефтчи»га келиш

Суҳбат аввалида Дўрмонов «Нефтчи»га қандай келиб қолгани ҳақида гапирди. Унинг айтишича, жамоага Юрий Саркисян таклиф қилган: «1992 йил Юрий Вазгенович Саркисян мени «Нефтчи»га таклиф қилган. Келган вақтимда ҳар йили февралда ҳоким кубоги ўтказиларди. У вақтлар бу мусобақага кучли жамоалар келарди: «Пахтакор», «Помир» (Душанбе) Россия клублари. Келган куним ўйин бор эди. Саркисян менга тайёрмисан, деб қолди. Шундай қилиб ўша куннинг ўзида майдонга тушиб ўйнадим. Адашмасам, «Помир» билан ўйин эди, 0:2 ютқаздик. Ўйиндан кейин мураббий бақириб кетди ва мағлубиятдан жаҳли чиқаётганини кўриб ҳайрон қолдим. Ахир бу қишда ўтаётган ўртоқлик турнири бўлса... Қаерга келиб қолдим, деб ўйладим.

Кейин йигитлардан доим шунақа бўладими, деб сўрадим. Улар доим мағлубиятдан кейин шундай бўлишини айтишди. Шунда билдимки, бу жамоада доим ғалаба учун майдонга тушиш керак, ўртоқлик ўйинида ҳам, чемпионатда ҳам. Мураббий ўйинлардан кейин мени чақирди ва доим ғалаба учун ўйнашни тушунтирди. Ўшанда 26 ёшда эдим ва тўғриси жамоага осон киришиб кетдим.

Тез мослашиб кетишимнинг яна бир сабаби шароитнинг яхшилиги эди. клубда ҳамма нарса вақтида бўларди. Оилалимисан, сенга квартира бериларди. Базада ҳам шароитлар яхши. 2-3 киши қолса ҳам ошхона ишларди. Футболга бўлган бундай муносабат менга ёқди. Албатта, «Нефтчи»да қолишимнинг асосий сабаби Саркисян бўлган. Бир сўз билан айтганда, у музаффар мураббий эди. Шу-шу «Нефтчи»да қолиб кетдим».

«Бу ўйинлар учун чоғланиш ҳам керак эмасди»

Суҳбатдошимизнинг айтишича, «Пахтакор» ва «Навбаҳор»га қарши ўйинларда чоғланиш ҳам керак бўлмаган ва ҳар бир футболчининг ўзи қандай катта ўйинда майдонга тушаётганини ҳис қилиб ҳаракат қилган: «Бу ўйинларга алоҳида чоғланиш ҳам керак эмасди. Ҳамма ўзи ўйиннинг даражасини ҳис қиларди. Майдонда жанг бўларди. «Пахтакор» мамлакатнинг энг кучли жамоаси эди, улар билан ўйин ҳам қийин кечарди, лекин «Навбаҳор» билан ўйинлар... Майдонда ҳақиқий жанг бўларди. Наманганда 40 минг мухлис, бизда ҳам 20 мингдан ортиқ мухлис. У вақтда мухлислар ҳам бошқача эди.

Фаолиятимдаги энг эсда қоларли ўйинлардан бири Тошкентда «Пахтакор»га қарши ўтган. Биринчи ўйинда икки кун олдин Владикавказнинг «Спартак» жамоаси сафида ўйнаган Миржалол Қосимов ва Игорь Шквиринлар бизга қарши ўйинда ҳам майдонга тушди. Ҳайрон қолдик, икки кун олдин Россияда ўйнаган футболчилар қандай қилиб бизга қарши ўйнаши мумкин, деб. Хуллас ўша ўйинда 2:0 ҳисобида ютқаздик ва натижа бекор қилиниб, бошқатдан ўйнайдиган бўлдик.

Қайта ўтказилган ўйинда ҳам «Пахтакор» жуда кўп ҳужум қилди. Кечиновлар кўп имкониятлардан фойдалана олмаган. Бир вақт укам Рустам гол уриб, ҳисобни очдик. Голдан кейин «Пахтакор» ҳужумга зўр бериб, ҳисобни тенглаштирди. Биз дурангга ҳам рози бўлиб турган вақтимизда мен марказдан жарима майдончасига қараб ёриб кирдим. Шунчалик чарчагандимки, ўйлаб ҳам ўтирмай зарба йўлладим ва қарасам тўп тўққизликка бориб жойлашди. Шундай қилиб «Пахтакор»ни Тошкентда ютиб келганмиз. Ўйиндан кейин мукофот пуллари икки ҳисса ошириб берилган ва икки кун дам олганмиз».

Саркисян кетгач...

Абдусамад Дўрмоновнинг айтишича, ўзбек футболи тарихидаги энг кучли жамоалардан бири бўлган, шонли ўтмишга эга «Нефтчи» бежизга бундай аҳволга тушиб қолмаган. Саркисян даврида жамоада тизим бўлган. Асосий жамоа ўз асосига эга бўлган, ўринбосарлар ва ёшлар жамоаси ҳам асосий жамоа ўзагида ривожланиб борган, услуб бир хил бўлган. Шу боис ўринбосарлар жамоаси футболчисининг асосий жамоага ўтиши муаммосиз кечган.

Дўрмонов охирги йилларда «Нефтчи» хоҳлаган одам келиб кетадиган жамоага айланиб қолганини айтди: «2018 йил «Нефтчи» қуйи дивизионга тушиб кетгач, ёш футболчилардан иборат жамоа туздик. Йигитларни тўплаганда аввало «Нефтчи» футболимиздаги бренд эканини тушунтириб бердик. Руҳий жиҳатдан қандай катта жамоада ўйнашаётганини тушунтиришга ҳаракат қилдик. Гапларимиз таъсир қилдими, иккинчи даврада футболчиларимизда ўзига бўлган ишонч ошди, улар бошқача ўйнай бошлашди.

Охирги йилларда «Нефтчи» хоҳлаган келиб кетадиган жамоага айланиб қолганди. Таркиб ҳар йили деярли тўлиқ ўзгарадиган бўлиб қолди. Бундай бўлмаслиги керак, жамоада асос бўлиши лозим».

«Иккинчи юлдузни сизга қолдирдик...»

«Нефтчи» бош мураббийининг айтишича, барча мамлакатларда иккинчи дивизион энг мураккаби ҳисобланган, жумладан Ўзбекистонда ҳам: «Ҳамма мамлакатларда энг қийини айнан иккинчи дивизион. Англияда Чемпионшип, Испанияда Сегунда, бизда эса Про-Лига. Ҳақиқий кескин футбол шу ерда. Бу ерда югурмай натижага эришиб бўлмайди. Футболчиларга ҳам буни кўп айтамиз.

Бизда ҳозир ёш футболчилар тўпланган: 1998, 1999, 2000 йил болалар. Табиийки улар бизнинг ўйинимизни кўрмаган. Бир куни улардан бири менга сиз ҳам «Нефтчи»да ўйнаганми, деб сўраб қолди. Ҳа, адашиб келиб қолиб, 10 йил қолиб кетганман, деб ҳазиллашиб қўйдим. Мана, биз битта юлдузчани олдик (Ўзбекистон чемпионатида 5 марта ғолиблик учун бериладиган юлдузча), иккинчи юлдузчани сизларга қолдирдик, деб айтдим».

Бобур Акмалов суҳбатлашди